bluff1 | BrE blʌf, AmE bləf | A. noun (attempt to deceive) 虚张声势 xū zhāng shēngshì ▸ to call sb's bluff 要某人摊牌 B. intransitive verb 虚张声势 xū zhāng shēngshì C. transitive verb 靠吹牛哄骗 kào chuīniú hǒngpiàn ▸ to bluff sb (into doing sth); 靠吹牛骗某人(做某事) ▸ to bluff it out 蒙混过关 |