| 释义 |
solitary | BrE ˈsɒlɪt(ə)ri, AmE ˈsɑləˌtɛri | A. adjective ① (unaccompanied) 独自的 dúzì de ② (lonely) 孤单的 gūdān de ③ (fond of being alone) 喜欢独处的 xǐhuan dúchǔ de ④ (isolated) 孤零零的 gūlínglíng de ‹tree, figure›; 荒凉的 huāngliáng de ‹farm, village›⑤ (empty, deserted) 空旷的 kōngkuàng de ⑥ attributive (single) 唯一的 wéiyī de ▸ with the solitary exception of … 唯独除了…之外 B. noun ① countable (loner) 独居者 dújūzhě ; (recluse) 隐士 yǐnshì ② uncountable informal = solitary confinement |